آشنایی با بادرنجبویه

بادرنجبویه بادرنجبویه یا بادرنگبویه یا وارنگ بو گیاهی است معطر و علفی از تیره ی نعناعیان. برداشت این گیاه معموال در اواخر اردیبهشت، قبل از ظهور گل ها انجام می شود. برگ ها و سرشاخه ها پس از برداشت، در جریان هوا قرار می گیرند تا به سرعت خشک شوند و پس از آن در محل تاریک و خشک نگهداری می گردند. این گیاه بومی مناطق مدیترانه ای است و در اروپا و آسیا نیز انتشار دارد. در ایران در کنار مجاری آب ها و مناطق اطراف تهران، در شمال ایران در رشت و اطراف آن ، رودبار و در آذربایجان و مناطق شرقی ایران و استان های غربی می روید. ساقههای آن چهارگوش بوده و کمی کرکدار است و به بلندی سی تا هشتاد سانتیمتر میرسند. برگهای زرد مایل به سبز آن به شکل بیضی و یا قلب هستند و لبه آنها دندانه دندانه است. وقتی برگها له شوند، بوی لیمو شیرین از آنها متصاعد می شود. از اواخر تابستان تا اواسط پاییز، سنبله گل های کوچک بادرنجبویه به رنگ زرد که بعدا به صورتی کم رنگ یا سفید تبدیل میشوند، ظاهر میگردد. این گیاه به کمبود آهن حساس میباشد و در خاکهایی که از لحاظ آهن فقیر هستند اضافه نمودن کودهای آهن دار ضروری است. گیاه بادرنجبویه یا وارنگ بو محبوب زنبور عسل و داروی مورد عالقه ابوعلی سینا است، همچنین موجب از بین رفتن افسردگی می شود. نام علمی بادرنجبویه است که از واژه ای یونانی به نام ملیسا به معنای زنبور عسل گرفته شده است، این گیاه محبوب زنبور عسل است. وقتی زنبور مسافت زیادی از کندو دور میشود، با عطر این گیاه راه بازگشت خود را پیدا می کند. گفته میشود که زنبورهای عسل هیچگاه باغی را که بادرنجبویه در آن میروید ترک نمیکنند و کندوی معطر به بوی این گیاه، زنبورهای جدیدی را تشویق میکند که در آن کندو اقامت گزینند. ترکیبات شیمیایی از نظر ترکیبات شیمیایی در اندام سبز این گیاه موادی مانند اسیداولئیک، سیترال، ژرانیول و رزماری اسید وجود دارد. این گیاه دارای اسانس روغنی فرار است که به عنوان منبع غنی و از این گیاه گرفته می دارد و معموال از مرکبات از سیترال است. سیترال بوی تند لیمویی شود و در صنعت عطرسازی مصرف دارد. همچنین در برگ های بادرنجبویه تانن ها وجود دارند. از دیگر ترکیبات آن می توان لیمونن و فالونوئیدها را نام برد. خواص درمانی بادرنجبویه بادرنجبویه داروی مورد عالقه پزشک بزرگ ایرانی، ابوعلیسینا بود که جهت تقویت قلب و انبساط روح تجویز می کرده است. استفاده از این گیاه به عنوان یک داروی ضد افسردگی تا قرن هفدهم ادامه داشت. آزمایشهای جدید بر روی حیوانات آزمایشگاهی نشان می دهد که این گیاه همانند یک داروی مسکن بر روی دستگاه عصبی مرکزی عمل می کند و به همین دلیل آرام بخش است. این گیاه به اشکال مختلفی از قبیل اسانس، عصاره روغنی، روغن، پماد، کمپرس و دمکرده استفاده میشود. بادرنجبویه دارای طبیعت گرم و خشک است. خواص آن عبارتند از: _آرام بخش اعصاب _ضد بیماری های قلب، معده و روده _مفرح و نشاط آور _خوشبوکننده دهان _باال برنده فشار خون _ضد اسپاسم، ضد درد، نیرو دهنده، ضد تشنج _برای رفع احساس صداهای مبهم در گوش، هیستری، مالیخولیا اسانس این گیاه در آرام کردن درد معده با منشاء عصبی، احساس چنگ زدگی در معده، تپش قلب، سردردهای یک طرفه، سرگیجه، عصبانیت، بیخوابی، استفراغ های دوران بارداری، درد عصبی دندان و رفع تندخویی در دختران جوان و زنان موثر است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *